ฟิล์มปล่อยให้พื้นผิวการแยกชั่วคราวสำหรับกาว, เรซิน และผลิตภัณฑ์เคลือบ คุณค่าของมันขึ้นอยู่กับการปล่อยในช่วงเวลาที่ถูกต้อง: ยังคงติดอยู่ระหว่างการประมวลผล จากนั้นแยกออกโดยไม่รบกวนวัสดุที่มันปกป้อง.

ฉลากปล่อยเบาหรือหนักของผู้จัดจำหน่ายเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ลายเส้นเดียวกันอาจทำงานแตกต่างกันกับกาวอีกชนิดหนึ่ง, ระยะเวลาในการเก็บรักษาหรือความเร็วในการถอด.

แรงดึงต้องตรงกับกระบวนการทั้งหมด

การปล่อยที่ง่ายเกินไปอาจทำให้เกิดการแยกในระหว่างการพัน การตัด หรือการขนส่ง แรงปอกที่มากเกินไปอาจรบกวนชั้นกาว ส่งผลต่อการวางตำแหน่งหรือเพิ่มภาระบนอุปกรณ์ ความสมดุลที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับว่าการถอดเกิดขึ้นที่ไหนและเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านั้น.

ประเภทกาว, วิธีการเคลือบ, แรงดันการเคลือบและอุณหภูมิในการประมวลผลช่วยกำหนดสมดุลนั้น ไม่ว่าจะเป็นด้านเดียวหรือทั้งสองด้านที่ต้องการการปล่อยเป็นอีกส่วนสำคัญของข้อกำหนด.

เปรียบเทียบวิธีการเบื้องหลังตัวเลข

ค่าการดึงขึ้นขึ้นอยู่กับกาวหรือเทปที่ทดสอบ, เวลาที่สัมผัส, มุมการดึงและความเร็ว ค่าทั้งสองที่วัดได้แตกต่างกันไม่ควรถูกมองว่าเทียบเท่ากันโดยตรง วิธีการทดสอบที่ตกลงกันช่วยให้สามารถเปรียบเทียบผลลัพธ์ของตัวอย่างและล็อตการผลิตได้อย่างสม่ำเสมอมากขึ้น.

ตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงหลังจากการแก่ตัวหรือการสัมผัสความร้อน

ผลลัพธ์ที่เกี่ยวข้องอาจเป็นการกำจัดหลังจากการเก็บรักษาหรือขั้นตอนความร้อนในลำดับถัดไป แทนที่จะเป็นทันทีหลังจากการเคลือบ ประเมินสภาพการแก่ตัวที่เป็นตัวแทนและตรวจสอบการถ่ายโอนหรือการเปลี่ยนแปลงที่เป็นไปได้ของกาวหลังจากการลอกออก

ข้อกำหนดในการใช้งานขยายเกินกว่าการลอกออกที่ง่าย

การแปลงกาว แผ่นแพทย์ อิเล็กทรอนิกส์ และกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับ MLCC อาจมีความสะอาดและขีดจำกัดข้อบกพร่องที่แตกต่างกัน ความเสถียรของวัสดุเคลือบ ความเข้ากันได้ของการเคลือบ และสภาพของพื้นผิวที่สัมผัสอาจมีความสำคัญไม่แพ้กับแรงดึง ความเหมาะสมต้องได้รับการยืนยันสำหรับการใช้งานแต่ละประเภท.

ทำการทดลองภาพยนตร์ที่เฉพาะเจาะจง

แชร์ระบบกาว, ฐาน, ขนาด, วิธีการลอกเปลือกเป้าหมายและกระบวนการกับ DY. หากการปล่อยแตกต่างกัน, เปรียบเทียบล็อตกาว, แรงดึงขดลวดและสภาพการเก็บรักษาเช่นเดียวกับฟิล์ม. วิธีการนั้นช่วยระบุสาเหตุและกำหนดข้อกำหนดตามลำดับการผลิตจริง.